ਅਰਕ ਕ੍ਸ਼ੀਰ: ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਚਮੜੀ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਅਤੇ ਦਰਦ ਨਿਵਾਰਕ ਇਲਾਜ

ਅਰਕ ਕ੍ਸ਼ੀਰ ਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?

ਅਰਕ ਕ੍ਸ਼ੀਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਧਾਰਨ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ 'ਅਕੰਡ ਦਾ ਦੁੱਧ' ਜਾਂ 'ਮੱਦਾਰ ਦਾ ਦੁੱਧ' (Calotropis gigantea) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਔਸ਼ਧੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਗਾੜ੍ਹਾ, ਚਿੱਟਾ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ ਹੈ ਜੋ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਆਯੁਰਵੈਦ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ੁੱਧੀ (ਸ਼ੋਧਨ) ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੰਭੀਰ ਚਮੜੀ ਰੋਗਾਂ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਗਹਿਰੇ ਦਰਦ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਇਹ ਪਦਾਰਥ ਕੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਕਿਸੇ ਅਨੁਭਵੀ ਵੈਦ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਵੈਦ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਗਠੀਆ (Rheumatism) ਦੇ ਦਰਦ ਲਈ ਬਾਹਰੋਂ ਲਗਾਉਣ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜਮ੍ਹਾਂ ਹੋਏ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਤੱਤਾਂ (Ama) ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਬੂੰਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਦਿੰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।

ਭਾਵਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਿਘੰਟੂ ਵਰਗੀਆਂ ਕਲਾਸੀਕਲ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਕਿਤਾਬਾਂ ਇਸ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਿੱਖੇ ਅਤੇ ਭੇਦਣ ਵਾਲੇ ਗੁਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ (ਸ੍ਰੋਤਸ) ਵਿੱਚੋਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਗੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਰਕ ਕ੍ਸ਼ੀਰ ਉਹਨਾਂ ਕੁਝ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਦਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕੱਚੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਖਤ ਮMana (Mana) ਹੈ; ਇਲਾਜ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਰੂਪ ਹੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਣੀ ਰਹੇ।

ਇਸ ਪੌਦੇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਇਸਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਤਾਜ਼ੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਗਾੜ੍ਹਾ ਚਿੱਟਾ ਦੁੱਧ ਹਵਾ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਣ 'ਤੇ ਪੀਲਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਬੂ ਹਲਕੀ ਤਿੱਖੀ ਅਤੇ ਕੌੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਇਹ ਤਿੱਖਾ (ਕਟੂ) ਅਤੇ ਕੌੜਾ (ਤਿਕਤਾ) ਸੁਆਦ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਵਾਧੂ ਨਮੀ (ਕਫ਼) ਨੂੰ ਸੁਕਾਉਣ ਅਤੇ ਰੁਕੀ ਹੋਈ ਹਵਾ (ਵਾਤ) ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੀ ਤਪਸ਼ੀਲੀ ਤਾਸੀਰ ਕਾਰਨ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

ਅਰਕ ਕ੍ਸ਼ੀਰ ਦੇ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਗੁਣ ਕੀ ਹਨ?

ਅਰਕ ਕ੍ਸ਼ੀਰ ਦਾ ਇਲਾਜਕਾਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਇਸਦੀ ਖਾਸ ਔਸ਼ਧੀ ਬਣਾਵਟ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਿੱਖਾ ਅਤੇ ਕੌੜਾ ਸੁਆਦ, ਤਿੱਖੀ ਕੁਦਰਤ ਅਤੇ ਗਰਮ ਤਾਸੀਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜੋ ਪਾਚਨ ਅਤੇ ਖੂਨ ਦੇ ਦੌਰੇ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਣ ਇਸਨੂੰ ਊਤਕਾਂ (Tissues) ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਲਈ ਅਸਰਦਾਰ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹੋਰ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਰਕ ਕ੍ਸ਼ੀਰ ਕਿਹੜੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਜਾਂ ਬਿਗਾੜਦਾ ਹੈ?

ਅਰਕ ਕ੍ਸ਼ੀਰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਾਧੂ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ ਨੂੰ ਸੁਕਾ ਕੇ ਅਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਹਟਾ ਕੇ ਕਫ਼ ਅਤੇ ਵਾਤ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਇਸਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਸਹੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਦੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਪਿੱਤ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਲਈ ਆਦਰਸ਼ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਭਾਰੇਪਨ, ਠੰਡਕ ਜਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੁਰਾਣਾ ਗਠੀਆ (Rheumatoid Arthritis), ਫੰਗਲ ਚਮੜੀ ਦੇ ਸੰਕਰਮਣ, ਜਾਂ ਗਹਿਰੀ ਕਬਜ਼।

ਇਸਦੀ ਤੀਬਰ ਗਰਮ ਤਾਸੀਰ (ਉਸ਼ਨ ਵੀਰਿਆ) ਕਾਰਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿੱਤ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਪ੍ਰਬਲ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਤੀਬਰ ਸੋਜ, ਖੂਨ ਵਹਿਣ ਦੇ ਰੋਗਾਂ, ਜਾਂ ਪੇਪਟਿਕ ਅਲਸਰ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਯੋਗ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਲਾਜਕਾਰੀ ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਖੁਰਾਕ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਰੇਖਾ ਬਹੁਤ ਪਤਲੀ ਹੈ, ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਇਸ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ ਨਾਲ ਸਵੈ-ਇਲਾਜ (Self-medication) ਕਰਨ ਤੋਂ ਸਖਤ ਮਨਾਹੀ ਹੈ।

ਲੋਕ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਰਕ ਕ੍ਸ਼ੀਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੇ ਹਨ?

ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ, ਅਰਕ ਕ੍ਸ਼ੀਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਇਸਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਖਾਸ ਊਤਕਾਂ ਵੱਲ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਘਿਓ, ਸ਼ਹਿਦ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਕਾੜ੍ਹੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਮੜੀ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਲਈ, ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸਰ੍ਹੋਂ ਦੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਮਸਾਲਿਆਂ, ਦਾਦ, ਜਾਂ ਜਿੱਦੀ ਐਕਜ਼ੀਮਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਲਕਾ ਛਾਲੇ ਪੈਣ ਦਾ ਅਸਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦਾ ਹੈ।

ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ, ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਛੋਟੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਵਿੱਚ (ਅਕਸਰ 100mg ਤੋਂ ਘੱਟ) ਦਿੱਤੇ ਗਰਮ ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਘਿਓ ਵਿੱਚ ਘੋਲ ਕੇ ਦਮੇ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰੋਨਚਾਇਟਿਸ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੱਚੇ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਟਿਪ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਦਸਤਾਨੇ (gloves) ਪਾ ਕੇ ਹੀ ਛੂਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਾਜ਼ਾ ਰਸ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਲੱਗਣ 'ਤੇ ਤੀਬਰ ਜਲਨ ਅਤੇ ਛਾਲੇ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲਓ ਕਿ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ ਨੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸ਼ੁੱਧੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ।

ਅਰਕ ਕ੍ਸ਼ੀਰ ਬਾਰੇ ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਵਾਲ

ਕੀ ਅਰਕ ਕ੍ਸ਼ੀਰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ?

ਨਹੀਂ, ਅਰਕ ਕ੍ਸ਼ੀਰ ਕੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਸਖਤ ਮੈਡੀਕਲ ਨਿਗਰਾਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਟੌਨਿਕ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋ ਗੰਭੀਰ ਚਮੜੀ ਦੇ ਸੰਕਰਮਣ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਜੋੜਾਂ ਦੇ ਦਰਦ ਵਰਗੀਆਂ ਗੰਭੀਰ ਸਥਿਤੀਆਂ ਲਈ ਛੋਟੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨੇਬੱਧ ਇਲਾਜ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਰਕ ਕ੍ਸ਼ੀਰ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ?

ਗਲਤ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਤੀਬਰ ਉਲਟੀਆਂ, ਦਸਤ, ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਜਲਨ ਅਤੇ ਚਮੜੀ 'ਤੇ ਛਾਲੇ ਪੈ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸੇਵਨ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਕਮੀ, ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਲਾਈਟ ਅਸੰਤੁਲਨ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਰਿਫਲਕਸ ਜਾਂ ਚਮੜੀ ਦੇ ਦਾਣੇਦਾਰ ਵਰਗੇ ਪਿੱਤ ਦੇ ਲੱਖਣ ਵਧ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਕੀ ਵਜ਼ਨ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਅਰਕ ਕ੍ਸ਼ੀਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਹ ਕਫ਼ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਭਾਰੇਪਨ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਅਤੇ ਮੈਟਾਬੋਲਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੀ ਉੱਚ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਨ ਅਤੇ ਤੀਬਰ ਦਸਤ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਕਾਰਨ ਇਸਨੂੰ ਮੁੱਖ ਵਜ਼ਨ ਘਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ ਵਜੋਂ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਵਜ਼ਨ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਲਈ ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਜਾਂ ਗੁਗਲੂ ਵਰਗੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਿਕਲਪਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਅਰਕ ਕ੍ਸ਼ੀਰ ਕਿੱਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?

ਅਰਕ ਦਾ ਪੌਦਾ (Calotropis gigantea) ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲੀ ਉੱਗਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੁੱਕੇ ਅਤੇ ਰੇਤਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ। ਇਸਦੇ ਵੱਡੇ, ਚਮੜੇ ਵਰਗੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਪੱਤਾ ਟੁੱਟਣ 'ਤੇ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਗਾੜ੍ਹਾ ਚਿੱਟਾ ਦੁੱਧ ਇਸਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ।

ਮੈਡੀਕਲ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਅਰਕ ਕ੍ਸ਼ੀਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?

ਸ਼ੁੱਧੀ (ਸ਼ੋਧਨ) ਵਿੱਚ ਕਈ ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਕਾੜ੍ਹੇ, ਅਕਸਰ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਉਬਾਲਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਸਦੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਪੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕੱਚੇ ਅਤੇ ਖਤਰਨਾਕ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚਿਕਿਤਸਕ ਦਵਾਈ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।